|
(evit Th. J)
An amzer hep amzer e
goularz ar spirez
An hanv fichet gant meurta hag aer gant rezeda
Hag ar vouez an aelig o krenan en ar seiz
D’an hoabl a zaoulin dindan aour ar gwez-oranjez.
Te zo dudius dilennad,
ar bried, ar vuhez, an alc’houez
Ar peurbad re dit en ar joa
Ar bizaoued an treuzvevan, ar siell ar groaz
Hag an divarvelezh gerioù uhelek ha gwir.
O kalon pelec’h
bleunet en deus melionenn tener,
Al lis d’ar burentez, ar Vamm hon Doue,
Asped a ran dit a-greiz ma dienez mut.
Leunit gant lugernuz
ma ene, ma buhez, ma daoulagad,
Difit ma feiz bugale, ma c’horf, ma dorn, ma c’han
D’eus rogentez ar goullo, d’eus ankenioù an netra.
Athanase
|
